Paraulas : La bòrda

Claude Marti

I a un ostal al cap del prat

Dins lo valat

Un banc de pèira e una font

Jos lo balcon

L’aiga de la font es de nèu

Lo banc de pèira es al solelh.

Era la bòrda del pepin

Veses mon filh

A 14 ans

A 14 ans m’en som partit

Adiù familha , adiù amics !

Dins una mina a cèl dubèrt

Veses mon bèl

A dinamitar lo rocàs

Ai passat temps

Ai passat temps sens desbrembar

Ni la familha , ni l’ostal.

Puèi la montanha avèm traucat

Veses manhac

Lo camin de fer dèu passar

A 17 ans

La mèuna batalha del ralh

Me faguèt perdre lo valat.

Cerca-fortuna devengut

Veses menut,

L’armada me prenguèt la man

Per mos vint ans

De guèrras n’avèm pas mancat

Pensavi de còp a l’ostal.

Lo temps que passa es un lauset

Veses valent

Son de retirats de Lyon

Qu’an mes sas flors

Qu’an mes sas flors sus mon balcon

Aquò val pas una cançon !

Qu’an mes sas flors sus mon balcon

Aquò val pas una cançon !