Paraulas : En calant de Cimiès

Publié le par Fasètz la Lenga en Cabardès

Musica tradicionala – paraulas de Joan nicolas 1895-1974

Soi un gròs malurós,

Escotatz joventuda.

Soi estat amorós,

N’ai agut d’aventuras.

Un jorn al Cogordon,

Ai gastat la meun’(a) vida

Despuèi de l’abandon

De la meun’(a) Margarida.

En calant de Cimiés,

Sota d’una figuièra

Ai rescontrat Noré

Amb’ la meun’ calinhèra.

Aquò es un destin,

Que lo bon Dieu ne’n dona

Ai pilhat lo fusilh,

Ai tuat la pichona.

E dempuèi d’aquel jorn,

Pensi a l’infidèla

En regretant totjorn

La seun’(a) fin tant crudèla.

En lo prat de Cimiés,

Vau portant la meun’(a) pena

En plorant lo malur,

D’ont lo destin ne mèna.

Publicité

Publié dans Chorale

Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :
Commenter cet article